Tholen - Alweer 17 jaar is René Segers actief als inkoper bij Mulder Onions. "Het mooie aan de uienhandel vind ik dat geen enkel jaar hetzelfde is. Je kunt geen jaar met elkaar vergelijken. Dan heb je weer een goede oogst, dan weer een mindere. Het ene jaar heb je grove uien, het volgende jaar kleine, en het ene jaar heb je weer een grote vraag uit een land dat het volgende jaar weer volledig zelfvoorzienend is. Brazilië is daar zo'n voorbeeld van. Het ene jaar ben je als Nederland aan de beurt, maar als ze zelf een goede oogst hebben, kunnen ze het jaar erop ook helemaal niet aan de markt zijn", zo vertelt hij in de uienspecial van Primeur die deze week verschijnt.
© Mulder Onions
Toch is er volgens de inkoper van Mulder Onions de laatste jaren één rode draad te zien. "Tussen 1 augustus en 1 januari hebben we het met z'n allen gigantisch druk en gaat bijna de helft van ons totale exportvolume naar Ivoorkust en Senegal. Dat blijft toch wel opvallend. We schermen als uiensector graag met onze exportcijfers en -bestemmingen. Zo wordt er tijdens de Ledenvergadering van het Comité Uienhandel openlijk afgevraagd of we de 900.000 ton export aan gaan tikken, maar het lijkt of niemand zich afvraagt of het 'gezonde' kilo's zijn die we versturen, gezien het soms overvoeren van markten en de daaraan verbonden betaalrisico's. Dat zou wat mij betreft wel meer aandacht mogen krijgen. Mulder Onions is sinds haar oprichting actief in de aardappelen- en uienhandel en we kennen de Afrikaanse markt als geen ander. Zo weten we precies bij wie we voorzichtig moeten zijn. Bij nieuwe klanten proberen we altijd een vooruitbetaling te krijgen. Toch merk je al snel dat lang niet alle collega-exporteurs dat doen."
"Na Nieuwjaar hebben we de gebruikelijke terugval in de export gezien. Nu moet ik zeggen dat het van week 1 tot 3 nog redelijk bleef doorlopen, maar vanaf week 4 is de terugval wel ingezet. Hoe de markt zich de komende weken zal ontwikkelen, blijft koffiedik kijken. Dat is toch vooral afhankelijk van wanneer landen als Duitsland, Italië en Oost-Europa op de markt komen; daar moeten we het toch van hebben. We moeten het als Nederlandse uienhandel toch veelal hebben van misoogsten elders. Voorlopig zijn de signalen nog wel dat sommige landen voldoende eigen oogst hebben," vervolgt René. "De prijzen zijn nu weer vrij stabiel. Voor de beurs in Berlijn stond de prijs van de middelsortering licht onder druk en ging die een centje omlaag. Inmiddels kan men dit prijsniveau wel weer vasthouden. Het aanbod rode uien is momenteel behoorlijk groot. Wat ik van de verpakkers hoor, is dat de kwaliteit van de rode uien wel erg wisselend is."
Specifieke vraag naar klasse I
"Over het algemeen moeten we dit jaar goed op de kwaliteit letten. Er zitten nog wel voldoende uien, maar hoeveel goede er nog zitten, is de grote vraag. Die zijn er beslist, maar er zijn ook nog zat uien die naar de industrie moeten," vervolgt de inkoper. Specifieke vraag naar optisch gesorteerde uien krijgt hij niet van zijn afnemers. "Wel hebben we klanten, met name de supermarkten in Duitsland en Italië, die per se klasse I uien willen hebben. Die uien moeten qua kleur en huidvastheid gewoon top zijn. Eigenlijk alle verpakkers waar we kopen, hebben wel één of meer Flikweert-machines staan, dus de sortering is vaak het probleem niet. Iedere verpakker die uien koopt, zal bovendien zijn uien snijden en tarreren om te controleren op de inwendige kwaliteit."
René koopt veelal in bij de Nederlandse verpakkers. "Als bureau-exporteur kunnen we ons onderscheiden doordat we altijd op zoek gaan naar het juiste product. Op het moment dat de 'supers' moeilijk te vinden zijn, heb ik altijd meerdere opties, omdat we met diverse pakstations samenwerken. Dat is voor zelf verwerkende exporteurs toch lastiger, omdat zij vooral uit hun eigen voorraad verkopen," vervolgt René. "Verder is onze kracht dat we flexibel, altijd beschikbaar en bereikbaar zijn, maar dat kun je van de hele uiensector wel zeggen."
"Je ziet wel dat de uienteelt de afgelopen jaren behoorlijk is verschoven. Als je ziet hoe groot de uienteelt in Zeeland tien jaar geleden nog was, dan is die drastisch gereduceerd. Steeds meer uien komen uit de polders, Groningen en Drenthe, maar ook hier in Limburg zie je steeds meer uienpercelen," vertelt René. Op de vraag welke grootste veranderingen hij de komende jaren verwacht, antwoordt hij: "Als ik dat wist, dan was ik spekkoper. Wel denk ik dat de reductie van het gewasbeschermingsmiddelenpakket dé grote uitdaging gaat worden van de uienteelt."
Ook 11 maanden per jaar het vaktijdschrift Primeur ontvangen? Neem dan een jaarabonnement voor 84,95 euro
